വേനല്‍

നീ
മഴയായി
എന്നില്‍ നിറയുന്ന
ഇടവപ്പാതി കാത്ത്
ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു.

വേനലറുതിയില്‍

എന്റെ ഭൂമി വരണ്ടു പിളര്‍ന്നു..

ഇനി.....

നിഴല്‍ വീണ് ഒഴുകിപോയിട്ടും
അവന്‍ പറഞ്ഞില്ല എന്തിനാണ് വന്നതെന്ന്.
വൃശ്ചികം പടിയിറങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍
ഒതുക്കുകല്ലില്‍ ഇരുന്ന് ഞാന്‍ കരഞ്ഞതും
പത്തായപ്പുരയുടെ തറപ്പലകയ്ക്കിടയില്‍ ചിതറിവീണ
നെല്ല് പെറുക്കിയതും
അവന്‍ കണ്ടിരിക്കും
അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെന്തിനാണ്
പോകുമ്പോള്‍ അവന്‍ ചിരിച്ചത്....

എന്റെ പൊയ്ക്കാലുകളും ചമയങ്ങളുമഴിഞ്ഞ്
ഞാന്‍ ഭൂമിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്
അവന്‍ കാണുകയും
ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
നേര്‍​ത്തൊരു കൈത്തോടിന്റെ അകലം പോലുമില്ലെന്ന് അറിയുകയും
ചെയ്തിരിക്കും
ഇനി അവനെ എന്നില്‍ നിന്നകറ്റാന്‍ എന്താണുള്ളത്......?

നോമ്പ്കാലം

നോമ്പ്കാലം
എനിക്ക് ഉത്സവമായിരുന്നു..
ഞാനൊരു ഇസ്ലാമായതുകൊണ്ട് എന്ന് നിങ്ങള്‍ തല ചെരിച്ചേക്കാം
കൂട്ടുകാരുടെ നോമ്പുതുറയില്‍ ക്ഷണമുള്ളതുകൊണ്ട് എന്ന് ചിരിച്ചേക്കാം
അല്ലെങ്കില്‍
നിങ്ങളെ എങ്ങനെ കുറ്റം പറയാനാവും
എന്നെങ്കിലും നിങ്ങളെന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ.....
ഉച്ചനേരങ്ങളില്‍
ചളുങ്ങിയ ചോറ്റുപാത്രം നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ത്ത്
പിന്‍ മുറ്റത്തേക്കുള്ള നൂണ്ടിറങ്ങലുകളും
കൈതക്കാടിനോരം പറ്റി ആകാശം നോക്കിയിരിപ്പും
ഒഴിഞ്ഞ ചോറ്റുപാത്രവും
ആരും കാണരുതെന്ന ആശയങ്കയില്ലാത്ത ഒരു മാസം
എനിക്കും ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ഇടവേളകളില്‍ ക്ലാസ് മുറിയിലിരിക്കാം
തലമുടി മൂടിയ
മുഴുക്കയ്യന്‍ കുപ്പായമിട്ട എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ തന്നെ.
ഞാനും നോമ്പെടുക്കുകയാണ്
അല്ലാതെ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല
എന്ന അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ മുഖപടത്തോടെ

നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് കരുതി സ്വന്തമാക്കാതിരിക്കുന്നത്
രക്ഷപ്പെടലോ?
ഒളിച്ചോടലോ?
വിഡ്ഢിത്തമോ?
എനിക്കറിയില്ല
എന്റെ സുഹൃത്ത് പറയുന്നു
അതാണ് സൗകര്യം എന്ന്.....
എനിക്കത് മനസിലാവുന്നില്ല...

അവന്‍

ചിലപ്പോള്‍ തോന്നും
നമുക്ക് ചുറ്റും ശൂന്യതയാണെന്ന്
കനത്ത ഇരുട്ട് കൊടുങ്കാറ്റായി വീശുകയാണെന്ന്...
അപ്പോള്‍ നമുക്ക്
ആശ്വാസ വചനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യകിച്ച് അര്‍ത്ഥമൊന്നും ഇല്ലാത്തതായി തോന്നും
എന്തുകൊണ്ടെന്നു ചോദിച്ചാല്‍
അത് നമ്മളെ സ്പര്‍ശിക്കാത്തതുകൊണ്ട് എന്ന് നിസ്സാരമായി ഉത്തരം പറയാം.
പക്ഷെ ചില വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍.... അവ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ പറയുന്നവയല്ലെങ്കില്‍ കൂടി
എല്ലാം കഴുകി വൃത്തിയാക്കി മനസിനെ നമുക്ക് തിരിച്ചു തരും...
അതെന്താണ്......
അതെന്താണെങ്കിലും
അതാണ് അവന് എന്നിലുള്ള സ്വാധീനം
എന്നിലെ എന്തും
എങ്ങനെയും
മാറ്റി മറിക്കാന്‍
പുതുക്കിപണിയാന്‍
തേച്ചുമിനുക്കാന്‍
കഴിയുന്ന
സാന്നിധ്യം.......

മഴ

ഇന്നലെ മഴ പെയ്തു........
മഴ.................
ഉറക്കഗുളിക കൈവശമില്ലാത്തതോര്‍ത്ത് വിലപിച്ചിരുന്ന വൈകുന്നേരത്ത്
ഒരു മഴ
അതിനു തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല
പൊള്ളുന്ന മഴ..

വേനലില്‍ എന്നെക്കാത്തിരിക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍

രക്ഷപ്പെടല്‍

അവിചാരിതമായ കൂട്ടിമുട്ടലുകള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ എന്തു ചെയ്യണമെന്നാലോചിച്ച
ഞങ്ങള്‍ ഒരു നല്ല വൈകുന്നേരം മുഴുവന്‍ വെറുതേ കളഞ്ഞു
ഞങ്ങള്‍ക്ക് പിരിയാന്‍ സമയമായിരുന്നു
രഹസ്യങ്ങള്‍ ആരോടും പങ്കുവയ്ക്കരുതെന്ന പതിവു വാചകങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ മറന്നുപോയി
അതോ രഹസ്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടോ...
എന്തായാലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് പിരിയാന്‍ സമയമായിരുന്നു....
ഉള്ളാലെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ ഒരു യാത്ര പറച്ചിലാണ് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍
എനിക്കു തെറ്റിപ്പോയി
പുറമേ ചിരിച്ചും ഉള്ളാലെ കരഞ്ഞും കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞത്
അത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയില്ല
അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത
ആവശ്യമില്ലാത്ത
നഷ്ടബോധമോ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ തലകുടഞ്ഞു
സത്യത്തില്‍ അതില്‍ നഷ്ടപ്പെടല്‍ ലവലേശം ഇല്ലായിരുന്നു..
രക്ഷപ്പെടല്‍ മാത്രം....